คลื่นใต้น้ำทางเศรษฐกิจ เมื่อกลไกราคาจากเอเชียกำลังเขย่าบัลลังก์อุตสาหกรรมโลก
ภาพรวมของระบบโรงงานอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ในทวีปยุโรปกำลังเผชิญหน้ากับความท้าทายครั้งสำคัญ โดยปัญหานี้ไม่ได้ปะทุขึ้นมาอย่างรุนแรงทันทีทันใด อันเป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงภูมิทัศน์ทางธุรกิจที่ไม่มีวันหวนกลับ
การทะลักเข้ามาของชิ้นส่วนและวัตถุดิบจากต่างแดน ส่งผลให้ผู้ประกอบการในท้องถิ่นไม่สามารถรักษาระดับการแข่งขันไว้ได้ ไม่ใช่เพราะเรื่องของคุณภาพสินค้าต่ำกว่าเกณฑ์การยอมรับ
พื้นที่เศรษฐกิจ ที่กำลังเผชิญแรงกดดันอย่างหนักหน่วง
เมื่อพิจารณาในรายละเอียดพบว่ามีหลายกลุ่มธุรกิจที่กำลังสูญเสียความสามารถในการแข่งขัน อันเป็นฐานรากทางเศรษฐกิจที่เคยสร้างความมั่งคั่งมาอย่างยาวนาน
- อุตสาหกรรมเครื่องจักรและวิศวกรรมแม่นยำ: ตำแหน่งงานในภาคส่วนนี้ลดลงอย่างต่อเนื่องในช่วงปีที่ผ่านมา
- ห่วงโซ่การผลิตยานยนต์และชิ้นส่วน: ทว่าต้นทุนการผลิตที่พุ่งสูงประกอบกับการแข่งขันที่เข้มข้นรอบด้านทำให้เกิดแผลลึก
- สารเคมีพื้นฐานและวัตถุดิบอุตสาหกรรม: สัดส่วนปริมาณการนำเข้าวัตถุดิบจำเป็นสำหรับอุตสาหกรรมยาและอาหารพุ่งสูงเกินกว่าครึ่ง
- พลาสติกและสารประกอบวัสดุอุตสาหกรรม: ตัวเลขการพึ่งพาพุ่งสูงจนใกล้เคียงกับสภาวะผูกขาดโดยไม่รู้ตัว
ส่งผลให้โครงสร้างอุตสาหกรรมเดิมตกอยู่ในสภาวะที่ต้องพึ่งพาผู้อื่นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
จิตวิทยาการจัดซื้อ และแรงหนุนจากมาตรการอัตราแลกเปลี่ยน
ในการดำเนินธุรกิจที่ต้องควบคุมงบประมาณอย่างเข้มงวด การเลือกซัพพลายเออร์ที่เสนอราคาต่ำกว่ากลายเป็นทางเลือกแรกเพื่อความอยู่รอดขององค์กร
มาตรการช่วยเหลือทางการเงินแก่ผู้ผลิตในเอเชีย กลายเป็นกำแพงป้องกันที่ช่วยลดทอนแรงปะทะจากนโยบายกีดกันทางการค้าได้อย่างมีประสิทธิภาพ
บทเรียนเชิงกลยุทธ์ วงจรอันตรายที่ยากจะแก้ไขหากสายเกินไป
เมื่อโรงงานอุตสาหกรรมในท้องถิ่นเริ่มทยอยปิดสายการผลิตลง หากวันใดวันหนึ่งระบบขนส่งหรือความสัมพันธ์ระหว่างประเทศเกิดการหยุดชะงัก ผลกระทบค่าเงินต่อการค้า จะนำมาซึ่งความปั่นป่วนในระบบเศรษฐกิจมหภาคอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน
การกระจายความเสี่ยงไปยังแหล่งผลิตที่หลากหลายจึงเป็นแนวทางที่ไม่อาจละเลยได้อีกต่อไป
วิธีสร้างภูมิคุ้มกันให้องค์กร ท่ามกลางกระแสการแข่งขันที่รุนแรง
และนี่คือแนวทางปฏิบัติ 5 ประการที่ผู้เชี่ยวชาญด้านกลยุทธ์แนะนำ
แนวทางที่ 1: การกระจายแหล่งซัพพลายเออร์เพื่อลดความเสี่ยง
หลีกเลี่ยงการพึ่งพาวัตถุดิบจากประเทศใดประเทศหนึ่งเกินกว่าร้อยละห้าสิบ
แนวทางที่ 2: มุ่งเน้นการสร้างนวัตกรรมมูลค่าสูง
การสร้างมูลค่าเพิ่มผ่านการบริการและการรับประกันในระดับที่เหนือกว่าคู่แข่งทั่วไป
3. การทำ Digital Transformation ในโรงงาน
การบริหารจัดการคลังสินค้าแบบทันเวลาพอดีเพื่อลดต้นทุนการจมของเงินทุน
4. การสร้างเครือข่ายความร่วมมือระดับท้องถิ่น
การแลกเปลี่ยนข้อมูลและเทคโนโลยีเพื่อร่วมกันพัฒนามาตรฐานสินค้า
5. การตั้งศูนย์บริหารความเสี่ยงทางธุรกิจ
และการเตรียมความพร้อมด้านกระแสเงินสดให้มีความคล่องตัวสูงพร้อมรับมือทุกสถานการณ์ฉุกเฉิน